Lessen opgeschort

Tot nader order zijn alle lessen opgeschort. De situatie is een stuk erger geworden en wij moeten ook voor onze leden alle risico's uitsluiten. Wij volgen de evolutie van de uitbraak van het corona virus op de voet. Hopelijk wordt het allemaal niet te erg.

Marc

Taiji meesters: Wu Quanyu en Wu Jianquan

Als laatste artikel in de reeks Taiji meesters in TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, krijgen jullie niet één maar twee meesters voorgeschoteld. De Wu's (uitgesproken met de 2e toon, licht stijgend, en niet met de derde toon, eerst dalend en dan stijgend, zoals bij Wu Yuxiang) waren geen Han-Chinezen maar wel Manchu's, het noordelijke volk dat de Ming-dynastie in 1644 onder de voet had gelopen. Zij behoorden tot de keizerlijke garde en kregen les van Yang Luchan en zijn zoon Yang Banhou. Daaruit ontstond een sterke relatie tussen de beide families. Uiteindelijk evolueerde de taijiquan van de Wu's tot een aparte stijl.

Taiji meesters: Wu Yuxiang

Een vrij onbekende meester in de geschiedenis van taijiquan is Wu Yuxiang. Nochtans heeft deze man, samen met zijn twee broers,  een niet te onderschatten rol gespeeld in de ontwikkeling van taiji. Zonder hem zou Yang Luchan het nooit zover geschopt hebben, was zijn kunst nooit doorgedrongen tot de elite in Beijing en zouden wij nu waarschijnlijk niet eens weten wat taijiquan juist inhield. Er zou overigens ook geen Wu-, Wuu- of Sunstijl bestaan. Hoe dit komt en welk rol Wu Yuxiang hier juist in speelde kunnen jullie lezen in nummer 14 van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift.

Taiji meesters: Dong Yingjie

In nummer 12 van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, schreef ik over een minder bekende taiji meester, Dong Yingjie (in Wade Giles schrijfwijze: Tung Ying Chieh). Dong leerde eerste de echte oude Yangstijl van Li Zengkui maar omstreeks 1926 werd hij een leerling van Yang Chengfu in Beijing. Toen Yang naar Shanghai verhuisde en van daaruit naar vele steden in het zuiden van China trok was Dong één van de leerlingen die hem volgde en bijstond in zijn lessen.

Taiji meesters: Zhao Bin

Nummer 11 van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, was wel een belangrijk nummer voor mij. Naast het interview dat Connie van mij afnam werd in de reeks Taiji meesters ook de biografie gepubliceerd die ik schreef over Zhao Bin, de achter-achterneef van Yang Chengfu en ook de vader van mijn eigen leraar traditionele Yangstijl, Zhao Youbin.

Zhao Bin was een belangrijke officier in het leger van de Chinese Volksrepubliek en vervulde na de oprichting ervan een belangrijke rol in het departement financiën van Xi'an. Maar zijn passie was steeds taijiquan geweest.

TQT Interview: Passie en structuur

Het was zomer en ik reed naar Nederland om daar bij Connie, redacteur van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, om geïnterviewd te worden voor het herfstnummer. Het werd een hartelijk gesprek, Connie was goed voorbereid en stelde de juiste vragen. Ik beoefen bijna 30 jaar taijiquan en in die jaren heb ik een hele weg afgelegd. Je leert altijd bij maar je komt uiteindelijk wel tot een beperkt aantal principes en inzichten die je belangrijk vindt.

Taiji meesters: Zheng Manqing

In het tiende nummer van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, neem ik na een nummer onderbreking, de draad terug op met de reeks taiji meesters en een biografie van Zheng Manqing. Deze iconische figuur was een van de eerste Chinezen die vrijuit taijiquan onderwees aan buitenlanders. De setting is New York en op een paar jaar tijd heeft Zheng, of de professor zoals hij vaak genoemd wordt, een hele schare volgelingen. 

 

Taiji meesters: Chen Fake

Chen Fake was de beste krijgskunstenaar uit het Chen dorp, Chenjiagou, in de periode na de val van het Chinese keizerrijk. In die tijd waren de inwoners van Chenjiagou vooral bezig met overleven en de Chen familie handelde in geneeskrachtige kruiden die ook naar Beijing werden uitgevoerd. Daar groeide de populariteit van taijiquan zienderogen en de mensen wisten dat de oorsprong van de taijiquan die zij kenden (Yangstijl een een prille Wustijl) in Chenjiagou lag.

Waarom taolu wedstrijden belangrijk zijn

In nummer 7 van TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, werd ook nog een tweede artikel van mij gepubliceerd. In Waarom taolu wedstrijden belangrijk zijn breek ik een lans voor deelname aan kampioenschappen taolu of stijl. Het gaat daarbij immers niet alleen om winnen, om de eerste te zijn, maar vooral om iets neer te zetten dat je helpt een betere taiji-beoefenaar te worden. Ik vertrek in dit artikel van mijn persoonlijke ervaring met recente wedstrijden in China waar deze kampioenschappen zeer populair zijn en vele deelnemers aantrekken, in tegenstelling tot de kampioenschappen in Europa.

Taiji meesters: Sun Lutang

Deel 2 van mijn reeks over de oude taijiquan meesters in TQT, het Taijiquan en Qigong Tijdschrift, gaat over Sun Lutang. Deze man was bijzonder getalenteerd en was een meester in bagua en xingyi voor hij in contact kwam met taijiquan. Dat contact was overigens te wijten aan puur toeval, een ontmoeting met een andere meester die plots ziek geworden was en door Sun werd verzorgd. Zonder dit toeval was er nooit sprake geweest van Sun stijl en had Sun Lutang nooit de werken geschreven die de reputatie van taijiquan als krijgskunst vestigden.

Pagina's